Przez mądrość do szczęścia

idę w noc
w środek burzy
szukam spełnienia

gwiazdy są zbyt odległe
tylko mgła tuli moją poranioną duszę
idę na ślepo

wokół trwa gra
z duszą wszechświata
zwaną Bogiem

silny radzę sobie sam
w słabości otwieram się na niego
i czerpię siłę