13. Wolność niesprecyzowana, a wolność przedmiotowa.
Aby wykazać różnicę i siłę pojęcia wolności przedmiotowej, skoncentruję się na wybranym obszarze: seksie.
Mamy niesprecyzowaną wolność w seksie. W jej zakres wchodziłoby wszystko: heteroseksualizm, homoseksualizm, pedofilia, zoofilia, kazirodztwo, cyberseks, sado-maso, nekrofilia, gwałt, itd….
Wolność przedmiotowa w seksie jest natomiast określona. O przedmiotowej wolności w seksie możemy mówić jako o „wolności DO” seksu z dorosłą osobą, za jej zgodą. Zakres wolności w seksie się współcześnie rozszerzył. W większości cywilizowanego świata homoseksualizm już jest dopuszczalny, ale są granice: z dorosłą osobą za jej zgodą.
Wolność przedmiotowa to konkret, możemy w niej m.in. określić podmiot, przedmiot, zakres i okres realizacji.
14. Ewolucja, główny porządek rozwoju, wyklucza ideał, natomiast preferuje dobre dopasowanie. Dopasowanie, adaptacja to odmiana wolności przedmiotowej.
15. Spontaniczność a wolność. Samoświadomość wymaga chwili uwagi, w której dostrzegasz, że ta decyzja lub myśl to podświadomość, ta to emocja, a tamta to wynik racjonalnych rozważań. Błędnie spontaniczność uważamy za wyższy wymiar wolności. Spontaniczność to zależność od impulsów, a więc zniewolenie. Chcesz się cieszyć spontanicznością, aby nie czuć się niewolnikiem swojej racjonalności. Można mieć ciastko i zjeść ciastko – tylko nie w tym samym momencie. Jest czas i miejsce na spontaniczność, jest czas na refleksję. Samoświadomość pozwala zdecydować o zachowaniu.
16. Potrzeby.
Aby gatunek mógł przetrwać w zmieniającym się środowisku, muszą być spełnione 3 grupy warunków:
1) Warunki, które zabezpieczają równowagę pojedynczego organizmu.
2) Warunki, które zabezpieczają równowagę gatunku.
3) Warunki, które wymuszają, aby układ organizm-gatunek adaptował się do zmian.
Dobór naturalny pozwolił przetrwać tym gatunkom, które wytworzyły wewnętrzne mechanizmy odpowiadające za utrzymanie każdej z grup warunków. Ludzie nazwali te grupy mechanizmów potrzebami. Aby jednak te mechanizmy były skuteczne, musiały wykształcić się mechanizmy kary i nagrody.
Mamy zatem trzy grupy potrzeb JA:
1) Potrzeby prospołeczne.
2) Potrzeby równowagi.
3) Potrzeby pro-rozwojowe. Rozwój jest pojmowany jako realizowanie zmiany.
Jak w kontekście przymusu zaspokajania potrzeb jawi się wolność JA?
Doświadczamy m.in. dwóch stanów:
1) JA chce nagrody./
2) JA chce uniknąć kary.
Wyodrębnimy trzy zakresy odczuwania wolności:
1) JA czuje się wolne, gdy nic nie ogranicza go w specyficznej dla siebie regulacji procesów dostarczania nagrody i unikania kary w procesie zaspokajania potrzeb równowagi.
Spostrzeżenie: Można uświadomić JA, że istnieją optymalniejsze rodzaje regulacji i dostarczyć zamiennych strategii regulacji. JA pozostanie z poczuciem wolności, gdy samo dokona wyboru.
2) JA czuje się wolne, gdy nic nie ogranicza go w specyficznej dla siebie realizacji potrzeb pro-rozwojowych.
3) JA czuje się wolne, gdy nic nie ogranicza go w specyficznej dla siebie realizacji potrzeb pro-społecznych.
Zauważcie, że nigdzie nie piszę ‚JA jest wolne’, bo JA nigdy nie jest wolne. Jeśli jest wolność, to nie ma JA.