Przez mądrość do szczęścia

chciałam napisać piękny wiersz
słowa poskładać w kwiaty
chciałam dać życie pustym wersom
stworzyć niebanalne światy

czas mi upłynął w tym zachceniu
drobinki chwil w klepsydrze trwania
zabrakło serca w zachwyceniu
nie doszło do uczuć spotkania

serce zamilkło w jednym słowie
zapomnij – wyrytym w duszy
chyba już więcej nic nie powiem
kamieniem serca się nie wzruszy