Obrońcy życia poczętego opiekują się nim tylko do momentu urodzenia, potem je porzucają. Za porzucenie dziecka w Polsce są paragrafy. Z ich woli te dzieci się urodziły, więc powinni być za nie odpowiedzialni, ale pozbywają się odpowiedzialności za urodzone dziecko. Zrzucają całą odpowiedzialność na tych, którzy przed urodzeniem wiedzieli, że jej ciężaru nie udźwigną. Życie w cierpieniu fizycznym lub psychicznym jest śmiercią rozłożoną na raty. Cierpią chore dzieci, cierpią chore rodziny. Rodziny często w wyniku tego cierpienia umierają (rozpad rodziny to jej śmierć). Cierpią psychicznie opiekunowie, cierpią psychicznie zdrowe dzieci, porzucone dla tego chorego.
Obrońca życia poczętego powinien dostać pod opiekę chore dziecko na rok, 7 dni w tygodniu po 24 godziny na dobę. Broni życie, więc broni życie własnym wysiłkiem, własnym kosztem. Rok wystarczy, by taka osoba zrozumiała sytuację i nie podejmowała decyzji za innych.
