Twierdzę, że błędnie wydaje nam się, że pożądamy wolności. Pożądamy spełnienia, a wolność je umożliwia. Możemy spełniać się w miłości, pracy, pasji. To są wszystko zniewolenia.
Historia powstania
Ten rozdział jest konstruowany według innych zasad niż poprzednie. Kilka lat temu zbierałam przez wiele dni skojarzenia z wolnością i zapisywałam wolne myśli. W bieżącej pracy na podstawie brudnopisu i obecnego stanu mojego umysłu (jego struktury i zapisów pamięci) opracowuję nowe, poprawione treści. Forma będzie odmienna od poprzednich tematów. Poprowadzę czytelnika za rękę po zaułkach wolności, by na koniec sformułować poziomy wolności, które będą podsumowaniem wcześniejszych spostrzeżeń. Praca ujmuje wolność z różnych perspektyw, nie ma zatem spójnej koncepcji, choć jest niesprzeczna. Ostatnie postulaty sformułowałam teraz, wynikają one z bieżącej inspiracji. Działania, które uznajemy za realizację wolności są najczęściej inspirowane, mamy umysły skojarzeniowe. Inspirują nas rozwiązania, które zostały sprawdzone, bo są bezpieczne lub interesujące. Inspiruje nas nowość, która może okazać się ślepą ścieżką. W tym rozdziale nie przedstawiam narzędzi, a inspiracje do samodzielnych badań. Nie ma ogólnych narzędzi, musimy wypracować własne, dopasowane do naszego potencjału i słabości.
Założenia
- Wolność jest realizowana w przestrzeni zmian. Osoby unikające zmian rezygnują z wolności.
- Jeśli wybór wchodzi w konflikt z tożsamością, doświadczamy przymusu.
- Nieświadomi nie jesteśmy wolni.
- Poczucie wolności i wolność nie są tożsame.
- 5. Mamy dwie klasy wolności: wolność od zewnętrznych przymusów i ograniczeń oraz wolność od wewnętrznych uwarunkowań.
Poziomy wolności
1. Najniższym poziomem wolności są wolności przedmiotowe: wolność OD czegoś i wolność DO czegoś. Przykład: Dziecko jest wolne OD sprzątania pokoju, dziecko jest wolne DO wychodzenia do dyskoteki. Jestem wolny DO wypowiada opinii, jestem wolny OD przymusu brania nadgodzin.
2. Najbardziej pożądaną jest wolność wyrażania JA. Najczęściej wolność utożsamiamy z wolnością wyrażania JA. Wyrażanie JA pozwala nam zaistnieć w przestrzeni społecznej w swojej postaci, to możliwość manifestacji własnej osobowości, celów i potrzeb.
3. Pełna wolność to realizacja indywidualności podmiotu. Musimy być podmiotem w relacjach, musimy realizować to, co nas określa. Jest to wolność realna do zdobycia w kraju wolnym. Osoba musi wywalczyć sobie przestrzeń, w której może się realizować. Na tym poziomie wolność to realizacja swojej tożsamości. Tożsamość może się zmieniać, zatem postać wolności będzie się zmieniać.
4. Najwyższy poziom wolności, to wolność od JA. Kiedy istniejemy jako czysta świadomość. Nie ma w nas niczego, co byłoby skojarzone z JA. Wszelki atak na nas nie ma czego wzbudzać. Uderzenie przepływa nie dotykając. Tę wolność uzyskujemy na drodze rozwoju duchowego, uwalniając się od JA, wygaszając znacznik JA.
Przez mądrość do szczęścia 