Przez mądrość do szczęścia

lata płyną
w oceanie czasu
z dnia na dzień
staje się JA

w powolnej przemianie
dążącej do nicości
wypala się wiara 
w potęgę młodości

mijający czas pokazuje granice
coraz więcej granic
coraz wyższe mury
coraz skromniejsze cele

jednak starość zwycięża dopiero wtedy
gdy z wyprawy po złote runo 
pozostaje tylko zamiar

każda walka o swoje marzenia
nawet najbardziej błahe
jest przejawem życia